İlkhisar İsyanı

Kitap Künyesi
Oyunlar: Morrowind, Oblivion, Skyrim
Çevirmen: Ashe Corven
Orijinal İsim: The Firsthold Revolt

Bana o kızın erkek kardeşi kazanırsa, kızın Wayrest kralına kardeş olacağını ve Reman’ın onu ittifak için tutmak isteyeceğini söylemiştiniz. Ama kızın erkek kardeşi Helseth kaybetti, annesiyle beraber Morrowind’e geri kaçtı ve Reman, kızın benimle evlenmesine izin vermedi.” Leydi Gialene nargileden uzun ve yavaş bir nefes çekti ve ejderhanın nefesini söndürdü, böylece çiçek kümesi onun yaldızlı odasına güzel bir koku yaydı. “Çok kötü danışmanlık yapıyorsun, Kael. Zamanımı kraliçe Morgiah’ın sefil kral kocasının yerine Cloudrest kralı ya da Alinor’la aşk yaşayarak geçirebilirdim.”

Kael leydisinin kibirliliğini, Firsthold kralının Dünmer kraliçesini sevmeye gelebileceği gibi sığ önerilerle incitmekten daha fazlasını biliyordu. Bunun yerine, leysine bir müddet ara verip de balkonundan dışarı, eski başkentin yüksek sarayları üzerinden bakması için birkaç dakika verdi. Semada ki Ay’lar, Abecean denizinin parlak, mavi, derin sularının içinde olan bir kristal gibi parlıyorlardı. Burada her zaman bahar mevsimi vardı ve o, leydisinin neden buradaki tahtını Cloudrest veya Alinor’dakilere tercih ettiğini hakkıyla anlayabilirdi.

Nihayet konuştu: “İnsanlar sizinle, leydim. Halk, Reman’ın tahtını terk ettiğinde yerine karanlık Elf mirasçılarının geçeceği fikrini beğenmiyorlar.”

“Düşünüyorum da,” dedi leydi sakince. “Düşünüyorum da, kral kraliçesinden ittifağın isteğiyle vazgeçmezdi, kraliçe kendisini korkusuzca bıraksa da. Firsthold’un bütün insanları içinde, en çok kim sarayda Dünmer etkisini sevmez?”

“Bu çeldirici bir soru mu, leydim?” diye sordu Kael. ” Trebbite kesişleri, tabi ki. Onların inanç formülü her zaman Summerset’teki saf Altmer kanbağlıları içindi ve kral aileleri içinde herşeyden fazlalar. Ama leydim ittifakları ziyadesiyle zayıf kaçıyor..”

“Biliyorum,” dedi Gialene, nargilesini düşünceli olarak çekti ve yavaş yavaş bütün yüzünü kaplayan bir tebessüm belirdi. “Morgiah kesişleri güçsüz olarak gördü. Amacı onları tamamen ortadan kaldırmaktı ve Reman onu köy halkı için yaptığı iyi olan herşeyden ötürü durdurmadı. Ya kendilerini çok güçlü bir iylikseverle karşı karşıya bulsalardı? Firsthold meydanının samimiyetini kazanmış, kralın baş metresi ve tüm silah mühimmatına yetecek kadar altına sahip babası, Skywatch Kralı olan biri ?”

“İyi silahlanma ve köy insanlarının desteği ile onlar ürkütücü olurlardı,” diyerek öne doğru başını salladı Kael. “Ama danışmanınız olarak, sizi uyarmak zorundayım: eğer kendinizi kraliçe Morgiah’ın aktif bir düşmanı yaparsanız, kazanmaya oynamak zorundasınız. O, çoğunlukla annesi kraliçe Barenziah’ın zekasını ve intikam ruhunu tevarüs etti.”

“Çok geç olana kadar benim onun düşmanı olduğumu bilmeyecek,” dedi Gialene omuz silkerek. “Trebbite manastırına git ve bana Friar Lylim’i getir. Atak planımızı kurmalıyız.”

İki hafta içinde, Reman kırsal kesimdeki büyüyen kızgınlık hakkında Morgiah’ı “kara kraliçe” olarak nitelendiren köylüler tarafından bilgilendirildi ama bu onun daha önce duymadığı bir şey değildi. Onun dikkati küçük bir adanın Calluis Lar adlı sahilindeki korsanlar üzerindeydi. Onlar geç vakitlerde daha pişkin olup krallık mavnalarına organize baskınlarla saldırırlardı. Ezici bir darbe vurmak için, ordusunun en büyük kısmını adayı işgal etmek üzerine düzenledi—kendisinin önderliğinde bir saldırı.

Reman başkenti terk ettikten birkaç gün sonra, Trebbite kesişleri isyanı patlak verdi. Saldırılar iyi şekilde koordine edilmişti ve uyarısızdı. Muhafızların amiri anons edilmesini beklemedi ve telaşlı bir şekilde Margiah’ın yatak odasına hizmetçilerin önünde girdi.

“Kraliçem,” dedi. “Bu bir isyan.”

Tezat bir şekilde, Kael haberleri yetiştirmeye geldiğinde Gialene uyumuyordu. Pencerenin yanına oturmuş, nargilesini içerek uzak tepelerdeki ateşlere doğru bakıyordu.

“Margiah konseyle beraber,” diye belirtti. “Eminim ki, onlar ona ayaklanmanın arkasında Trebbite kesişlerinin olduğunu söylüyorlar ve isyan sabaha şehir kapılarında olacak.”

“İsyancıların ordusu, geriye kalan kral askerlerine göre ne kadar büyük?” diye sordu Gialene.

“Tuhaflıklar bizden yana,” dedi Kael. “Belki bizim umduğumuz kadar olmamasına rağmen. Görünen o ki köy halkı kraliçeleri hakkında yakınmayı seviyor, ama ayaklanmanın küçüğünü durduruyor. Öncelikle, ordu kesişlerin kendilerinden ve babanızın altınlarının aldığı paralı asker sürüsünden oluşuyor. Bu şekilde düşünüldüğünde, şu yol tercih edilebilinir—onlar bir topluluk olarak daha profesyonel ve organizeler. Aslında onlar gerçek bir ordu, boynuz bölüğüyle tamamlanmış bir şekilde.”

“Eğer bu kara kraliçeyi tahttan çekilmek için yeterince korkutmuyorsa, hiçbir şey korkutamaz,” deyip sandalyeden kalkarak gülümsedi Gialene. “Zavallı kendisinden yana endişelenmeli. Onun yanına gidip durumunun tadını çıkarmalıyım.”

Gialene, Morgiah’ı konsey odasından çıkarken görünce hayal kırıklığına uğradı. İsyanın haykırışlarıyla derin uykusundan uyandığı ve son birkaç saatini zayıf gücünü danışarak geçirdiği düşünüldüğünde güzel bakıyordu. Gururlu bir meydan okumanın parıltısı kırmızı gözlerindeydi.

“Kraliçem,” diye haykırdı Gialene, kendisini gerçek gözyaşları dökmeye zorlayarak. “Duyar duymaz geldim! Hepimizi öldürecekler mi?”

“Farklı bir olasılık,” diyerek Morgiah basit bir biçimde cevapladı. Gialene onu okumaya çalıştı ama kadınların ifadeleri, özellikle farklı kadınların, Altmer’in adamlarını okumaktan çok daha zordu.

“Bunu önerdiğimi düşünmek bile kendimden nefret etmeme yetiyor,” dedi Gialene. “Ama madem ki öfkelerine siz neden oldunuz, tahtınızdan vazgeçerseniz belki dağılırlar. Lütfen anlayınız, kraliçem, sadece krallığımın iyiliğini ve canlarımızı düşünüyorum.”

“Önerinin özünü anlıyorum,” diyerek gülümsedi Margiah. “Bence kalabalık bizi koruyacakolanların sadece saray muhafızları ve birkaç asker olduğuna inanıyor. Kapılara vardıklarında, ateş topları ile selamlanacak ve büyük bir olasılıkla cesaretlerini kaybedip geri adım atacaklar.”

“Ama böyle bir saldırıya karşı herhangi bir savunmaları yok mu?” diye sordu Gialene tedirgin bir sesle ve elinden gelenin en iyisiyle.

“Biliyorlarsa, aslında var. Ama idaresi zor bir kalabalığın büyük olasılıkla iyileşme sanatlarında vasıflı, büyülerden ve mistisizmden kendilerini koruyabilecek ve büyüleri geri gönderip benim savaş büyücülerimi vurabilecek büyücüleri yoktur. En kötü senaryo bu olur, ama bu mertebede mistikleri olacak kadar yeterli derecede iyi organize olmuş olsalar bile–ve yeterli derecede kısmi çok sayıda büyüyü geri gönderebilecek olsa bile—işin son kısmı bu değildir. Hiçbir savaş alanı kumandanı tam olarak neyle karşılaşacağını bilmeden kuşatma sırasında böyle bir savunma stratejisinde bulunmaz. Ve tabi ki tuzağımız yüzlerine gülümsediğinde” diyerek Margiah göz kırptı. “Karşı bir büyü için çok geç.”

“En kurnazca çözüm, sizin büyüklüğünüz,” dedi Gialene, dürüstçe etkilenerek.

Margiah, savaş büyücüleriyle buluşması gerektiğini söyleyerek özür diledi ve Gialene ona sarıldı. Kael ise hanımı için saray bahçesinde bekliyordu.

“Paralı askerler arasında mistikler var mı?” diye hızla sordu.

“Birkaç tane, aslında,” diyerek cevapladı Kael, sorguyla sersemlemiş bir şekilde. “Çoğu pşisik eğitiminden terk, ama okulun alışılmış büyülerini atmayı yeterince biliyorlar.”

“Gizlice şehir kapılarına git ve Friar Lylim’e onlar saldırmadan önce on sıraya yansıtma büyüleri olanları koymasını şöyle,” dedi Gialene.

“Bu en usulsüz savaş alanı stratejisi,” deyip kaslarını çatarak baktı Kael.

“Aptalca olduğunu biliyorum , Morgiah da buna güveniyor zaten. Orada, mazgallı siperlerde ordumuzu baraj ateşiyle selamlaya bekleyecek olan bir grup savaş büyücüsü var.”

“Savaş Büyücüleri m i? Ben onları kral Reman’ın korsanlarla savaşmak için yanına aldığını düşünmüştüm.”

“Bunu düşünmüş olmalısın gerçekten de,” diye güldü Gialene. “Ama sonra kaybederdik. şimdi git!”

Friar Lylim bunun garip olduğu konusunda Kael’le hemfikirdi, savaşa başlamak için duyulmamış bir yolla yansıtma büyüsü yapacakları her bir bölüğe özenle yerleştirdi. Bu bütün geleneklere aykırıydı ve bir Trebbite kesişi olarak geleneğe bütün erdemlerden daha fazla değer verirdi. Başka ufak bir seçenek daha vardı, verilmiş olan bilgiye rağmen. Orduda yeterince az iyileştirici vardı ve enerjileri geri gönderme büyülerine harcanmamalıydı.

Şafağın ışığında, asilerin ordusu Firsthold’un parıltılı burmalarının görüşüne girmişti. Friar Lylim, mistisizmin en temel sırlarını bilen, basit bulmacalara ve büyünün enerjilerinin düğümlerine pençe vurabilen bütün askerleri topladı. Çok azı sanatlarında uzman olsa da, güçleri birleştiğinde çok güçlü oluyorlardı. Birlik olmuş güçlerin dalgası çıtırtı, çayırtı ve hayalet güçlerinin akmasıyla orduyu temizledi. Kapılara vardıklarında, bütün askerler, en az hayal gücüne sahip olan bile, hiçbir büyünün uzun süre tesir etmeyeceğini biliyordu.

Friar Lylim, ordusunun kapıya ezici bir şekilde gelmesini düşünülememiş bir saldırıya karşı insafsız bir savunma gücüyle hamle yapmış bir kumandanın büyük tatmin duygusuyla izledi. Yüzündeki gülümseme çabuk soldu.

Mazgalli siperlerde büyücüler yerine saray muhafızlarının genel okçuları tarafından karşılandılar. Yanan oklar kuşatanların üzerine kırmızı bir yağmur gibi düştükçe, sıfacılar yaralananlara yardım etmek için koştu. şifa büyüleri ölü adamlar tarafından bir bir geri gönderildi. Saldıranlar birden kendilerini savunmasız bulup, panik başlatınca, ruhuna karmaşa hakim bir geri çekilmey hareketi başladı . Friar Lylim kısa bir süre içinde kaçmadan önce yerini tutmayı düşündü.

Daha sonra, leydi Gialene ve Kael’e hiddetli notlar gönderebilirdi, ama geri döndürülürdü. Saray içindeki en iyi gizli ajanları bile bulundukları yerleri bulamıyorlardı.

Hiçbiri bulamadı, olay ters yüz oldukça önceki işkence tecrübeleriyle kısa sürede kralın hoşnutluğuna olan hainliklerini itiraf ettiler. Kael infaz edildi ve Gialene korumasıyla birlikte babasının Skywatch’taki sarayına geri gönderildi. Onun için hala bir koca bulmak zorunda. Reman tezat bir şekilde yeni bir krallık metresi seçmedi. Firsthold halkı saray protokolündeki bu boşluğu kara kraliçenin yabancı etkisine daha netameli olmaya ve kim dinlerse onlara şikayet etmeye kullandılar.

Eğer yazım veya bilgi hatası bulduysanız ilgili yeri seçip Ctrl+Enter ile bize bildirebilirsiniz.