İlk Çağın Son Yılı 2920 – Mayıs

Son Güncelleme: , mertusta

31 Mayıs, 2920
Kavas Rim Geçidi, Cyrodiil

Turala bir Cyrodiilli, Kara Elf ya da insan yüzü görmeyeli günler, hatta haftalar olmuştu. Yolda yürürken bu kadar ıssız bir yer olan Cyrodiil’in İmpartorluk Eyaleti ve ülkenin başkenti olmasının ne kadar garip olduğunu düşündü. Yeşilyurttaki Orman Elfleri’nin bile daha büyük ormanları vardı belki de.

Geçmişi düşündü. Cyrodiil’ten Rüzgartepe sınırına geçeli bir ay mı olmuştu? Belki de iki ay olmuştu. O zamanlar daha soğuktu. Zaman kavramını unutmuştu. Muhafızlar çok sert davranmışlardı ama silahı olmadığı için geçmesine izin vermişlerdi. O zamandan beri birkaç kafile gördü, hatta bazı maceracılarla yemeğini bile paylaştı. Fakat hiç kimse onu kasabaya kadar götürme teklifinde bulunmamıştı.

Turala atkısını çıkardı ve beline bağladı. Bir anlığına sanki birilerinin arkasından yaklaşıp onu çevrelediğini düşündü. Kimse yoktu. Daldan dala uçarken kahkaha atarmış gibi bir ses çıkaran kuşun dışında.

Yürümeye devam etti. Bir süre sonra tekrar durdu. Bir şeyler oluyordu. Karnındaki çocuk onu belki bir süredir tekmeliyordu fakat bu çok daha değişik bir sancıydı. İnleyerek kendini çimlerin üzerine bıraktı. Bebek geliyordu.

Sırt üstü uzandı ve karnına bastırdı. Gözlerinden akan acı ve nefret yaşlarından etrafını göremiyordu. Bu duruma nasıl düşmüştü? Vahşi doğanın ortasında tek başına, babası Matemhisar dükü olan bir çocuğu doğurmak… Öfke ve ıstırap çığlıkları ağaçlardaki kuşları titretti.

Az önce kadına gülen kus yoldan aşağı doğru süzüldü. Kadın gözlerini kırptı ve kuş yok olup yerine çıplak bir Elf erkeği geldi. Adam ne bir Kara Elf kadar koyu tenli, ne de bir Yüce kadar soluktu. Hemen adamın bir Ayleid olduğunu anladı, bir Vahşi Elf. Turala çığlık attı fakat adam onu sakinleştirmeye çalıştı. Birkaç dakikalık boğuşmadan sonra kadın bir rahatlama hissetti ve bayıldı.

Uyandığında kulaklarında bir bebek ağlaması yankılanıyordu. Çocuk temizlenmiş ve yanında öylece yatıyordu. Turala bebeğini aldı. O sene ilk defa mutluluk gözyaşları döküyordu.

Ağaçlara doğru fısıldadı. “Teşekkür ederim.” Kollarına sardığı bebeğiyle batıya doğru yürümeye başladı.


 

İlk Çağın Son Yılı 2920 – Haziran ile devam edecek…

Eğer yazım veya bilgi hatası bulduysanız ilgili yeri seçip Ctrl+Enter ile bize bildirebilirsiniz.

Yazım Hatası Bildirimi

Renkli kısım rapor edilecek: